[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلی ثبت نام جدید و ارسال مقاله کلیه شماره های مجله آخرین شماره مقالات زیر چاپ ::
:: دوره 11، شماره 4 - ( زمستان 1388 ) ::
جلد 11 شماره 4 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
درمان ترکیبی دسفرال و دفریپرون در بهبود عملکرد قلب در بتا تالاسمی ماژور
دکتر نورمحمد نوری، دکتر پیمان عشقی، دکترایرج شهرامیان
چکیده:   (10118 مشاهده)

  زمینه و هدف: عوارض قلبی ناشی از اضافه بار آهن شایع­ترین علت مرگ و میر در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور است . مطالعه حاضر کارایی روش درمان ترکیبی دسفرال- دفریپرون را در بهبود عملکرد قلبی در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور مورد بررسی قرار می­دهد.

  مواد و روش کار: این مطالعه نیمه تجربی آینده نگر بر روی مبتلایان به بتاتالاسمی ماژور بالای 8 سال مراجعه کننده به بیمارستان علی اصغر(ع) زاهدان طی سال 1383-1384 که در اکوکاردیوگرافی داپلر روتین سالیانه اندکس­های دیاستولیک قلبی کمتر از حد نرمال داشتند و علائم بالینی واضحی نداشتند، انجام شد. پس از آزمایشات اولیه، اکوکاردیوگرافی به سه روش دو بعدی ، M-mode و داپلر جهت اندازه­گیری اندکس­های عملکرد دیاستولیک قلب چپ و راست انجام شد. بیماران به مدت یکسال تحت درمان ترکیبی دسفرال (دو شب در هفته به میزان mg/kg/day 40-30 ) و دفریپرون ( mg/kg/day 75 سه بار در روز) قرار گرفتند. در پایان طرح مجدداً اندکس­های قلبی اندازه­گیری شد. آنالیز داده­ها با استفاده از آزمون t و نرم افزار SPSS انجام شد و 05/0> p معنی دار در نظرگرفته شد.

  یافته­ها: از 38 بیمار که تحت درمان ترکیبی (دسفرال-دفروپیرون) قرار گرفتند 19 دختر با میانگین سنی1/3±9/16 سال و 19 پسر با میانگین سنی 6/2±3/17 سال بودند. از اندکس­های دیاستولیک قلب راست نسبت PEP/ET به صورت معنی­داری بعد از درمان کاهش یافته بود (05/0> P ). ولی در سایر اندکس­ها اختلاف معنی­داری بین قبل و بعد از درمان وجود نداشت (05/0 P> ). اندکس­های دیاستولیک قلب چپ به ­صورت معنی­داری بعد از درمان کاهش یافته بودند (05/0 P> ) ولی در peak-A-Velocity بطن چپ اختلاف معنی­داری قبل و بعد از درمان وجود نداشت (05/0 P> ). اندکس های سیستولیک قلب چپ به صورت معنی­داری بعد از درمان افزایش یافته بودند (05/0> p ). همچنین MPI و LVMI نیز بعد از درمان ترکیبی کاهش معنی­داری را از نظر آماری نشان دادند (05/0> P ).

  نتیجه گیری: طبق یافته­های این مطالعه پس از یکسال درمان ترکیبی با دسفرال-دفریپرون در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور پیشرفت قابل ملاحظه­ای در بهبود عملکرد سیستولیک و دیاستولیک قلب چپ و عملکرد دیاستولیک قلب راست مشاهده می­شود. (مجله طبیب شرق،‌ دوره 11، شماره 4، زمستان 1388، ص 35 تا 42)

واژه‌های کلیدی: بتا تالاسمی ماژور، دسفرال، دفریپرون، اکوکاردیوگرافی
متن کامل [PDF 248 kb]   (3276 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اطفال
* نشانی نویسنده مسئول: زاهدان، بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) Ir_buper@yahoo.com
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Noori N M, Eshghi P, Shahramian I. Combined Therapy with Desferal and Deferioprone in Improvement of Heart Function in Thalassemic Patients. ZJRMS. 2010; 11 (4)
URL: http://zjrms.ir/article-1-502-fa.html

نوری دکتر نورمحمد، عشقی دکتر پیمان، شهرامیان دکترایرج. درمان ترکیبی دسفرال و دفریپرون در بهبود عملکرد قلب در بتا تالاسمی ماژور. Zahedan Journal of Research in Medical Sciences. 1388; 11 (4)

URL: http://zjrms.ir/article-1-502-fa.html



دوره 11، شماره 4 - ( زمستان 1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Zahedan Journal of Research in Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921