[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلی ثبت نام جدید و ارسال مقاله کلیه شماره های مجله آخرین شماره مقالات زیر چاپ ::
:: دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 1388 ) ::
جلد 11 شماره 3 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثر اندانسترون - دگزامتازون، متوکلوپرامید- دگزامتازون و اندانسترون- نرمال‌سالین در کاهش تهوع و استفراغ بعد از جراحی گوش میانی
دکتر سودابه حدادی، دکتر شیده مرزبان، دکتر میر محمد جلالی، دکتر حسین خوشرنگ، دکتر سعید خرم‌نیا، دکتر حامد حسن زاده
چکیده:   (11920 مشاهده)
زمینه و هدف: با توجه به شیوع زیاد تهوع و استفراغ بعد از جراحی‌های گوش میانی و تداخل آن با بازسازی گوش پس از جراحی ‌پیشگیری و درمان این عارضه ضروری به نظر می رسد. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی ترکیب‌های دارویی جدید تر برای به حداقل رساندن میزان بروز تهوع و استفراغ بیماران بعد از جراحی گوش میانی است. مواد و روش‌کار: این کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 87-86 بر روی 111 بیمار 15 تا 45 ساله کلاس ASA I و II کاندید عمل جراحی الکتیو گوش میانی با بیهوشی عمومی، انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در یکی از سه گروه دارویی (ON, OD, MD) قرار گرفتند. نیم ساعت قبل از خاتمه عمل بیماران گروه ON : اندانسترون (mg/kg 1/0) و نرمال سالین (9/0% cc2)، گروه OD : اندانسترون mg/kg) 1/0) و دگزامتازون (mg/kg15/0) و بیماران گروه MD : دگزامتازون (mg/kg15/0) و متوکلوپرامید (mg/kg15/0) به صورت وریدی دریافت نمودند( حجم داروها در همه گروه‌ها یکسان بود). بیماران از نظر بروز تهوع و استفراغ، نیاز به تجویز داروی ضد استفراغ (متوکلوپرامید 0.15mg/kg) و دوز دارو در ریکاوری ، 6-1 ساعت اول ، 12-6 ساعت و 24-12 ساعت اول بعد از عمل مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتایج حاصله با نرم افزار SPSS 15 و آزمون‌های آماری کای – دو ، ANOVA و t-test آنالیز و 05/0P< معنی‌دار تلقی شد. یافته ها: در بین سه گروه تفاوت آماری معنی‌داری از نظر سن و جنس دیده نشد. همچنین مشخص شد بین سه گروه در 24 ساعت اول بعد از عمل تفاوت معنی‌داری از نظر بروز تهوع و استفراغ وجود ندارد (271/0=P) اما در 6 ساعت اول پس از عمل میزان بروز تهوع و استفراغ در گروه MD (6/21%) ، در گروه ON (1/8%) و در گروه OD (0%) تفاوت معنی دار داشت. (007/0= P) و به همین ترتیب تفاوت نیاز به متوکلوپرامید در 6 ساعت اول پس از عمل بین سه گروه معنی‌دار بود (007/0=P). نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان می‌دهد که استفاده از ترکیب دارویی اندانسترون – دگزامتازون (OD) ، در 6 ساعت اول بعد از عمل کمترین میزان بروز تهوع و استفراغ و نیاز به درمان را به همراه داشته است ولی در بقیه ساعات پس از عمل از نظر بروز تهوع و استفراغ و نیاز به درمان تفاوت معنی داری بین سه گروه وجود نداشت. (مجله طبیب شرق،‌ دوره 11، شماره 3، پائیز 1388، ص 1 تا 7)
واژه‌های کلیدی: جراحی گوش میانی، تهوع و استفراغ، اندانسترون، دگزامتازون، متوکلوپرامید، دارونما
متن کامل [PDF 179 kb]   (3593 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیهوشی
* نشانی نویسنده مسئول: * استادیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گیلان،‌ دانشکده پزشکی
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haddadi S, Marzban S, Jalali M, Khoshrang H, Khoramnia S, Hasanzadeh H. Comparison of the Effect of Ondansetrone - Dexamethasone, Dexamethasone – Metoclopeamide and Ondansetron - Normal Saline in Decreasing Post Operative Nausa and Vomitting (PONV) after Middle Ear Surgery. ZJRMS. 2009; 11 (3)
URL: http://zjrms.ir/article-1-494-fa.html

حدادی دکتر سودابه، مرزبان دکتر شیده، جلالی دکتر میر محمد، خوشرنگ دکتر حسین، خرم‌نیا دکتر سعید، حسن زاده دکتر حامد. مقایسه اثر اندانسترون - دگزامتازون، متوکلوپرامید- دگزامتازون و اندانسترون- نرمال‌سالین در کاهش تهوع و استفراغ بعد از جراحی گوش میانی. Zahedan Journal of Research in Medical Sciences. 1388; 11 (3)

URL: http://zjrms.ir/article-1-494-fa.html



دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Zahedan Journal of Research in Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921